Irena Kowalska

Irena Kowalska, z domu Wolsztein-Wolska, urodziła się 22 października 1908 roku w Radziejowie. Była działaczką komunistyczną i uczestniczką ruchu oporu we Francji. Ukończyła szkołę średnią w Łodzi, a w 1928 roku wstąpiła do MOPR i KZMP. Dwa lata później wyjechała na studia farmaceutyczne do Belgii, gdzie w 1932 roku wstąpiła do partii komunistycznej. Poślubiła działacza tej partii, Artura Kowalskiego, i angażowała się w brukselskie patronaty nad więźniami politycznymi w Polsce.

W 1935 roku, po wydaleniu z Belgii za działalność komunistyczną, zamieszkała z mężem w Paryżu. Wstąpiła do FPK i Confederation Generale du Travail (CGT). Od 1942 roku działała w polskim Ruchu Oporu w Paryżu, przechowując broń i roznosząc literaturę komunistyczną. Wiosną 1944 roku została wysłana do departamentów Nord i Pas-de-Calais, by pozyskiwać do ruchu oporu emigrantów różnych narodowości. W latach 1945-1949 pracowała w administracji „Gazety Polskiej” w Paryżu i działała w oddziale PPR we Francji. Następnie wróciła z mężem do Polski, wstąpiła do PZPR i pracowała w Państwowych Zakładach Wydawnictw Szkolnych w Warszawie. Zmarła 1 kwietnia 1965 roku w Warszawie. Odznaczono ją Złotym Krzyżem Zasługi i francuskimi medalami bojowymi.

Na podstawie artykułu „Irena Kowalska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.